Промекс в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению промекса в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток промекса, взаимодействие с другими лекарствами, применение промекса (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Промекс
Международное название: Эзомепразол
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые кишечнорастворимой оболочкой 20.0 мг и 40.0 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A02 Препараты для лечения кислотозависимых заболеваний
A02B Средства для лечения пептической язвы и гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
A02B C Ингибиторы "протонного насоса"
Фарм. группа:
Противоязвенные препараты и препараты для лечения гастроэзофагеального рефлюкса. Ингибиторы протонового насоса. Эзомепразол. Код АТХ А02ВС05
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25 0С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока хранения.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки эллиптической формы, покрытые оболочкой светло-розового цвета, двояковыпуклые, размером 6.55 х 13.6 мм (для дозировки 20 мг). Таблетки эллиптической формы, покрытые оболочкой розового цвета, двояковыпуклые, размером 8.2 х 17.0 мм (для дозировки 40 мг).

Состав промекса в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество промекса

эзомепразола магния дигидрат (в пересчете на эзомепразол) 21.75 мг и 43.50 мг (20.0 мг и 40.0 мг)
эзомепразол магний дигидраты (эзомепразолға шаққанда) 21.75 мг және 43.50 мг (20.0 мг және 40.0 мг)

Вспомогательные вещества в промексе

состав пеллет: метакриловая кислота - сополимер этилакрилата (1:1), тальк, триэтилцитрат, гипромелоза, сахарные пеллеты, магния стеарат, гидроксипропилцеллюлоза, глицерил моностеарат, полисорбат 80, состав ядра таблетки: микрокристаллическая целлюлоза, повидон, макрогол 6000, кросповидон, натрия стеарил фумарат, оболочка: Opadry Pink 03B34284 (гипромеллоза, титана диоксид (Е171), макрогол, железа оксид красный (Е172), железа оксид желтый (Е172)) (для дозировки 20 мг), Opadry Pink 03B34285 (гипромеллоза, титана диоксид (Е171), макрогол, железа оксид красный (Е172), железа оксид желтый (Е172)) (для дозировки 40 мг)
пеллет құрамы: метакрил қышқылы - этилакрилат сополимері (1:1), тальк, триэтилцитрат, гипромелоза, қант пеллеттері, магний стеараты, гидроксипропилцеллюлоза, глицерил моностеараты, полисорбат 80, таблетка ядросының құрамы: микрокристалды целлюлоза, повидон, макрогол 6000, кросповидон, натрий стеарил фумараты, қабығы: Opadry Pink 03B34284 (гипромеллоза, титанның қостотығы (Е171), макрогол, темірдің (Е172) қызыл тотығы, темірдің сары (Е172)) тотығы (20 мг доза үшін), Opadry Pink 03B34285 (гипромеллоза, титанның қостотығы (Е171), макрогол, темірдің (Е172) қызыл тотығы, темірдің сары (Е172)) тотығы (40 мг доза үшін)

Показания к применению таблеток промекса

Для дозировки 20 мг

Взрослые

Гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ)
  • лечение эрозивного рефлюкс-эзофагита
  • длительное лечение пациентов с вылеченным эзофагитом для предотвращения рецидива
  • симптоматическое лечение гастро-эзофагеальной рефлюксной болезни (ГЭРБ)
В комбинации с соответствующими антибактериальными терапевтическими схемами для эрадикации Helicobacter pylori
  • для заживления язвы двенадцатиперстной кишки, вызванной Helicobacter pylori
  • для предотвращения рецидива язвы желудка и двенадцатиперстной кишки у пациентов с язвой, вызванной Helicobacter pylori
Пациенты, которым требуется продолжительная терапия нестероидными противовоспалительными препаратами (НПВП)
  • заживление язвы желудка, связанной с лечением НПВП
  • профилактика язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, вызванной лечением НПВП у пациентов группы риска
Лечение синдрома Золлингера-Эллисона

Подростки старше 12 лет

Гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ)
  • лечение эрозивного рефлюкс-эзофагита
  • длительное лечение пациентов с вылеченным эзофагитом для предотвращения рецидива
  • симптоматическое лечение ГЭРБ
В комбинации с антибиотиками для лечения язвы двенадцатиперстной кишки, вызванной Helicobacter pylori

Для дозировки 40 мг

Гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ)
  • лечение эрозивного рефлюкс-эзофагита
Продолжение лечения после в.в. профилактики рецидивирующих кровотечений из пептических язв.

Лечение синдрома Золлингера-Эллисона
20 мг доза үшін

Ересектер

Гастро-эзофагеальді рефлюксті ауру (ГЭРА)
  • эрозиялық рефлюкс-эзофагитті емдеу
  • рецидивті болдырмау үшін емделген эзофагиті бар емделушілерді ұзақ емдеу
  • гастро-эзофагеальді рефлюксті ауруды (ГЭРА) симптоматикалық емдеу
  • Helicobacter pylori эрадикациясы үшін тиісті бактерияға қарсы емдік сызбалармен біріктірілімде
  • Helicobacter pylori туындаған он екі елі ішек ойық жарасының жазыла бастауы үшін
  • ойық жарасы бар емделушілердегі Helicobacter pylori туындаған асқазан және он екі елі ішектің ойық жарасының рецидивін болдырмау үшін
Қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен (ҚҚСП) ұзақ емдеу талап етілетін емделушілер
  • асқазан ойық жарасының ҚҚСП емдеуге байланысты жазылуы
  • қауіп тобындағы емделушілерде ҚҚСП емдеуден туындаған асқазан және он екі елі ішектің ойық жарасының алдын алу
Золлингер-Эллисон синдромын емдеу

12 жастан асқан жасөспірімдер

Гастро-эзофагеальді рефлюксті ауру (ГЭРА)
  • эрозиялық рефлюкс-эзофагитті емдеу
  • рецидивті болдырмау үшін емделген эзофагиті бар емделушілерді ұзақ емдеу
  • ГЭРА симптоматикалық емдеу
Helicobacter pylori туындаған он екі елі ішек ойық жарасын емдеуге арналған антибиотиктермен біріктірілімде

40 мг доза үшін

Гастро-эзофагеальді рефлюксті ауру (ГЭРА)
  • эрозиялық рефлюкс-эзофагитті емдеу
Пептикалық ойық жаралардан рецидивтік қан кетулердің к. і. алдын алудан кейін емді жалғастыру.

Золлингер-Эллисон синдромын емдеу

Противопоказания промекса в таблетках

  • повышенная чувствительность к эзомепразолу, замещенным бензимидазолам или любому из вспомогательных веществ
  • одновременный прием нелфинавира
  • период лактации
  • наследственная непереносимость фруктозы
  • глюкозо–галактозная мальабсорбция или сахаразо–изомальтазная недостаточность
  • детский возраст до 12 лет при ГЭРБ
  • детский и подростковый возраст до 18 лет по другим показаниям, кроме гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
С осторожностью
  • тяжелая почечная недостаточность
  • эзомепразолға, орын басқан бензимидазолдарға немесе қосымша заттардың кез келгеніне жоғары сезімталдық
  • нелфинавирді бір мезгілде қабылдау
  • лактация кезеңі
  • тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы
  • глюкозо–галактозды мальабсорбция немесе сахаразо–изомальтаза жеткіліксіздігі
  • ГЭРА-дағы 12 жасқа дейінгі балалық жаста
  • гастроэзофагеальді рефлюксті аурудан басқа, 18 жасқа дейінгі балалық және жасөспірімдік жаста басқа көрсетілімдер бойынша
Сақтықпен
  • ауыр бүйрек жеткіліксіздігі

Побочные действия таблеток промекса

Часто (≥1/100 до ≤ 1/10)
  • головная боль, головокружение
  • боль в животе, тошнота, рвота, диарея, метеоризм, запор
  • кожные высыпания, включая фоточувствительность, зуд
Нечасто(≥1/1000 до ≤ 1/100)
  • периферические отеки
  • бессонница
  • головокружение, парестезия, сонливость
  • вертиго
  • сухость во рту
  • повышение уровней печеночных ферментов
  • дерматит, зуд, сыпь, крапивница
  • перелом тазобедренного сустава, запястья или позвоночника
Редко (≥1/10000 до ≤ 1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • реакции гиперчувствительности (лихорадка, ангионевротический отек, и анафилактическая реакция/анафилактический шок)
  • гипонатриемия
  • ажитация, спутанность сознания, депрессия
  • вкусовые нарушения
  • нечеткость зрения
  • бронхоспазм
  • стоматит, гастроинтестинальный кандидоз
  • гепатит с желтухой или без нее
  • алопеция, фоточувствительность
  • артралгия, миалгия
  • недомогание, повышенная потливость
Очень редко (< 1/10000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • агрессивное поведение, галлюцинации
  • печеночная недостаточность, энцефалопатия у пациентов с существующими заболеваниями печени
  • мультиформная эритема, синдром Стивенса-Джонса, токсический эпидермальный некролиз
  • мышечная слабость
  • интерстициальный нефрит
  • гинекомастия
Частота неизвестна
  • гипомагниемия
  • микроскопический колит
Жиі (≥1/100 - ≤ 1/10 дейін)
  • бас ауыруы, бас айналуы
  • іштің ауыруы, жүрек айнуы, құсу, диарея, метеоризм, іш қатуы
  • тері бөртпелері, фотосезімталдықты, қышынуды қоса
Жиі емес (≥1/1000 - ≤ 1/100 дейін)
  • шеткергі ісінулер
  • ұйқысыздық
  • бас айналуы, парестезия, ұйқышылдық
  • вертиго
  • ауыз құрғауы
  • бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы
  • дерматит, қышыну, бөртпе, есекжем
  • жамбас-сан буынының, қол білезігі немесе омыртқа сынуы
Сирек (≥1/10000 - ≤ 1/1000 дейін)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • жоғары сезімталдық реакциялары (қызба, ангионевротикалық ісіну, және анафилактикалық реакция/анафилактикалық шок)
  • гипонатриемия
  • ажитация,сананың шатасуы, депрессия
  • дәм бұзылуы
  • анық көрмеу
  • бронх түйілуі
  • стоматит, гастроинтестинальді кандидоз
  • сарғаюы бар немесе онсыз гепатит
  • алопеция, фотосезімталдық
  • артралгия, миалгия
  • дімкәстік, қатты тершеңдік
Өте сирек (< 1/10000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • озбыр мінез-құлық, елестеулер
  • бауыр жеткіліксіздігі,бауырдың елеулі аурулары бар емделушілердегі энцефалопатия
  • мультиформалы эритема, Стивенс-Джонс синдромы, уытты эпидермальді некролиз
  • бұлшықет әлсіздігі
  • интерстициальді нефрит
  • гинекомастия
Жиілігі белгісіз
  • гипомагниемия
  • микроскопиялық колит

Особые указания к применению

При наличии каких-либо тревожных симптомов (значительная непреднамеренная потеря веса, рецидивирующая рвота, дисфагия, кровавая рвота или мелена) и при язве желудка или подозрении на нее, следует исключить злокачественное новообразование, поскольку лечение эзомепразолом может маскировать симптомы и откладывать диагноз.

Пациенты на долгосрочном лечении (особенно при продолжительности более одного года) находиться под регулярным наблюдением врача.

Пациенты, получающие лечение «по необходимости», должны незамедлительно обращаться к врачу, если их симптомы меняют характер. При назначении эзомепразола «по необходимости», следует учитывать возможные последствия взаимодействия с другими лекарственными препаратами, ввиду непостоянных плазменных концентраций эзомепразола.

При назначении эзомепразола для эрадикации Helicobacter pylori, следует учитывать возможные лекарственные взаимодействия всех компонентов. Кларитромицин является сильным ингибитором CYP3A4, и, следовательно, при назначении трехкомпонентной терапии пациентам на сопутствующей терапии другими препаратами, метаболизируемыми через CYP3A4 (например, цизаприд), следует учитывать противопоказания и взаимодействия кларитромицина.

Лечение ингибиторами протонного насоса может привести к незначительному увеличению риска желудочно-кишечных инфекций, вызванных Salmonella и Campylobacter.

Сопутствующее применение эзомепразола с атазанавиром не рекомендуется. Если невозможно избежать комбинации атазанавира и ингибитора протонного насоса, рекомендуется постоянный клинический мониторинг с увеличением дозы атазанавира до 400 мг со 100 мг ритонавира, при этом дозу эзомепразола в 20 мг превышать нельзя.

Промекс, как и все препараты, блокирующие секрецию кислоты, может снижать абсорбцию витамина В12 (цианкобаламин) вследствие гипо- или ахлоргидрии. Это следует принимать во внимание у пациентов со сниженными запасами витамина В12 в организме или с факторами риска снижения абсорбции В12 при долгосрочной терапии.

Промекс является ингибитором CYP2C19. В начале или по завершению лечения эзомепразолом следует принимать во внимание возможность взаимодействий с препаратами, метаболизируемыми через CYP2C19. Тяжелая гипомагниемия наблюдается у пациентов, получавших лечение такими ингибиторами протонного насоса (ИПП), как эзомепразол, в течение не менее трех месяцев и в большинстве случаев в течение года. Могут происходить такие серьезные проявления гипомагниемии, как утомление, тетания, делирий, конвульсии, головокружение и желудочковая аритмия, но они могут начинаться внезапно и их тяжело выявить. У большинства пациентов, гипомагниемия уменьшается после заместительной магниевой терапии и прекращения лечения ИПП.

У пациентов, у которых предполагается продолжительное лечение или которые принимают ИПП с дигоксином или препаратами, способными вызвать гипомагниемию (например, диуретики), следует измерять уровни магния до начала терапии ИПП и периодически в ходе лечения.

Ингибиторы протонного насоса, особенно при применении их в высоких дозах и в течение продолжительного времени (более 1 года), могут умеренно увеличить риск перелома тазобедренного сустава, запястья или позвоночника, в основном у пожилых пациентов или в присутствии других признанных факторов риска. Обсервационные исследования позволяют предположить, что ингибиторы протонного насоса могут увеличить общий риск перелома на 10-40%. Пациенты с повышенным риском остеопороза должны наблюдаться и лечиться в соответствии с текущими клиническими рекомендациями, а так же принимать адекватное количество витамина D и кальция.

Влияние на лабораторные исследования
Увеличение уровня CgA может повлиять на исследования нейроэндокринных опухолей. Чтобы избежать этого влияния, лечение эзомепразолом необходимо временно прекратить не менее чем за 5 дней до измерения CgA.

Беременность и лактация
Назначать препарат беременным следует только в том случае, когда ожидаемая польза для матери превышает возможный риск для плода. Неизвестно выделяется ли эзомепразол с грудным молоком, поэтому не следует назначать Промекс во время кормления грудью.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия лекарственного средства, следует соблюдать осторожность при управлении транспортным средством или потенциально опасными механизмами.
Қандай да бір үрейленетін симптомдар болған жағдайда (күтпеген жерден елеулі салмақ жоғалту, рецидивтік құсу, дисфагия, қанды құсық немесе мелена) және асқазан ойық жарасында немесе оған күдік болғанда қатерлі жаңа түзілім бар-жоғын анықтау керек, өйткені эзомепразолмен емдеу симптомдарын бүркемелеуі мүмкін және диагноз қойылуын кешіктіруі мүмкін.

Ұзақ емдеудегі емдеушілер (әсіресе ұзақтығы бір жылдан астам болғанда) дәрігердің ұдайы бақылауында болуы керек.

Емдеуді «қажеттілік бойынша» алатын емделушілер егер олардың симптомдары сипатын өзгертсе дәрігерге дереу қаралуы тиіс.

Эзомепразолды «қажеттілік бойынша» тағайындағанда эзомепразолдың плазмалық концентрациясының тұрақсыздығынан басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесулерінің болжамды салдарын ескеру керек.

Эзомепразолды Helicobacter pylori эрадикациясы үшін тағайындағанда оның барлық компоненттерінің болжамды дәрілік өзара әрекеттесулерін ескеру керек. Кларитромицин CYP3A4 күшті тежегіші болып табылады, және тиісінше емдеушілерге CYP3A4 арқылы метаболизденетін (мысалы, цизаприд) басқа препараттармен бірге емдегенде үш компонентті ем тағайындағанда кларитромицинді қолдануға болмайтын жағдайларды және өзара әрекеттесулерін ескеру керек.

Протондық сорғы тежегішімен ем Salmonella және Campylobacter туындаған асқазан-ішек жұқпаларының қаупі елеусіз артуына алып келуі мүмкін.

Эзомепразолды атазанавирмен бірге қолдану ұсынылмайды. Егер атазанавир мен протондық сорғы тежегіштерінің біріктірілімінен аулақ болу мүмкін болмаса, 100 мг ритонавирмен атазанавир дозасын 400 мг дейін арттыра отырып, тұрақты клиникалық мониторинг ұсынылады, бұл арада эзомепразол дозасын 20 мг арттыруға болмайды.

Промекс, қышқыл секрециясын бөгейтін барлық препараттар сияқты гипо- немесе ахлоргидрия салдарынан В12 витаминінің (цианкобаламин) сіңуін төмендетуі мүмкін. Бұны организмінде В12 витаминінің қоры төмендеуі бар немесе ұзақ емдегенде В12 сіңуі төмендеу қаупінің факторы бар емдеушілерде ескеру керек.

Промекс CYP2C19 тежегіші болып табылады. Эзомепразолмен ем басында немесе аяқтағанда CYP2C19 арқылы метаболизденетін препараттармен өзара әрекеттесу мүмкіндігін назарда ұстау керек. Ауыр гипомагниемия эзомепразол сияқты протондық сорғы тежегіштерімен (ПСТ) үш айдан кем емес уақыт бойына және көп жағдайда жыл бойына ем қабылдаған емделушілерде байқалған. Шаршау, тетания, делирийлер, конвульсиялар, бас айналуы және қарыншалық аритмия сияқты гипомагниемияның күрделі білінулері жүруі мүмкін, бірақ олар кенеттен басталуы мүмкін және оларды анықтау қиын. Емдеушілердің көпшілігінде гипомагниемия магний орын басушы емінен кейін және ПСТ емін тоқтатқаннан кейін азаяды.

Ұзақ емдеу болжанатын немесе ПСТ дигоксинмен немесе гипомагниемия (мысалы, диуретиктер) туындатуға ықпалды препараттармен қабылдайтын емдеушілерде магний деңгейін ПСТ емін бастағанға дейін және ауық-ауық ем барысында өлшеу керек.

Протондық сорғы тежегіштері, әсіресе оларды жоғары дозаларда және ұзақ уақыт бойына (1 жылдан астам) қолданғанда, негізінен егде емделушілерде немесе басқа мойындалған қауіп факторлары болғанда жамбас-сан буынының, білезік немесе омыртқа сыну қаупі орташа артуы мүмкін.

Обсервациялық зерттеулер протондық сорғы тежегіштерінің сынудың жалпы қаупін 10-40%-ға арттыруы ықтимал деп болжауға мүмкіндік береді. Остеопороз қаупі жоғары емделушілер ағымдағы клини калық ұсыныстарға сәйкес бақылануы және емделуі тиіс, сондай-ақ D витаминінің және кальцийдің талапқа сай мөлшерін қабылдауы керек.

Зертханалық зерттеулерге әсері
CgA деңгейінің артуы нейроэндокриндік ісіктердің зерттеуіне әсер етуі мүмкін. Осы әсерінен аулақ болу үшін, эзомепразолмен емді CgA өлшегенге дейін ең кемі 5 күн бұрын уақытша тоқтату керек.

Жүктілік және лактация
Препаратты жүктілерге ана денсаулығы үшін күтілетін пайдасы ұрыққа төнетін болжамды қауіптен артық болатын жағдайларда ғана тағайындауға болады. Эзомепразолдың емшек сүтімен бөлінетіні белгісіз, сондықтан Промексті бала емізу кезеңінде тағайындауға болмайды.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Дәрілік заттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқаруда сақ болу керек.

Дозировка и способ применения

Таблетки следует глотать целиком, запивая жидкостью. Таблетки нельзя разжевывать или дробить.

Пациенты, которые имеют трудности с глотанием, могут принимать таблетки, растворенные в половине стакана негазированной воды. Нельзя использовать другие жидкости, поскольку кишечное покрытие может раствориться. Размешивайте, пока таблетки не растворятся, после чего, взвесь пеллет следует выпить сразу или в течение 30 минут. Затем следует снова наполнить стакан водой наполовину и выпить. Пеллеты нельзя дробить или разжевывать.

Для пациентов, которые не могут глотать, таблетки следует растворять в негазированной воде и вводить через желудочный зонд. Важно надлежащим образом проверить соответствие выбранного шприца и зонда.

Взрослые и подростки старше 12 лет.

Гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ)
По 40 мг эзомепразола один раз в сутки в течение 4-х недель. Дополнительное 4-недельное лечение рекомендуется пациентам у которых сохраняются симптомы или с невылеченным эзофагитом.

Длительное поддерживающее лечение после заживления эрозивного рефлюкс-эзофагита для предотвращения рецидива
По 20 мг эзомепразола один раз в сутки.

Симптоматическое лечение гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
Доза для пациентов без эзофагита составляет 20 мг эзомепразола один раз в сутки. Если через четыре недели лечения симптомы не исчезают, пациенты должны пройти дополнительное исследование. После устранения симптомов заболевания можно перейти на режим приёма препарата “при необходимости”, т.е. принимать Промекс по 20 мг один раз в сутки при возобновлении симптомов. Пациентам, получающим лечение НПВП и входящим в группу риска развития язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, лечение в режиме «при необходимости» не рекомендуется.

Взрослые
В составе комбинированной терапии для эрадикации Helicobacter pylori и лечения вызванной Helicobacter pylori язвы, предотвращения рецидива язвы желудка и двенадцатиперстной кишки у пациентов с вызванной Helicobacter pylori язвой: 20 мг Промекса, 1 г амоксициллина и 500 мг кларитромицина, два раза в сутки на протяжении 7 дней.

Пациенты, длительно принимающие НПВС
Для лечения язвы желудка, вызванной применением НПВП, обычная доза составляет 20 мг Промекса один раз в сутки. Продолжительность лечения составляет 4-8 недель. Для профилактики язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, вызванной применением НПВП, у пациентов группы риска доза составляет 20 мг и принимается один раз в сутки.

Лечение синдрома Золлингера-Эллисона
Рекомендуемая начальная доза составляет 40 мг Промекса два раза в сутки. Дозировка должна корректироваться индивидуально, а продолжительность лечения устанавливается в зависимости от клинической картины. Основываясь на имеющихся клинических данных, большинство пациентов может контролироваться с дозами в пределах 80-160 мг Промекса в сутки. При дозах свыше 80 мг дозу следует дробить и принимать два раза в сутки.

Нарушение функции почек
Пациентам с нарушением функции почек коррекции дозы не требуется. Вследствие ограниченного опыта, пациенты с тяжелой почечной недостаточностью должны получать лечение с осторожностью.

Нарушение функции печени
Пациентам с легкой и умеренной печеночной недостаточностью коррекции дозы не требуется. У пациентов с тяжелой печеночной недостаточностью максимальная доза не должна превышать 20 мг эзомепразола.

Пожилые пациенты
Пациентам этой возрастной группы коррекции дозы не требуется.

Введение препарата через назогастральный зонд

1. Поместите таблетку в шприц и заполните шприц 25 мл воды и приблизительно 5 мл воздуха. Для некоторых зондов может потребоваться разведение препарата в 50 мл питьевой воды для того, чтобы предотвратить засорение зонда гранулами таблетки.

2. Взболтайте содержимое шприца в течение примерно двух минут для растворения таблетки.

3. Держите шприц наконечником вверх и убедитесь, что наконечник не засорился.

4. Введите наконечник шприца в зонд, продолжая удерживать его направленным вверх.

5. Встряхните шприц и переверните его наконечником вниз. Немедленно введите 5-10 мл растворенного препарата в зонд. После введения верните шприц в прежнее положение и взболтайте (шприц должен удерживаться наконечником вверх для избегания засорения наконечника).

6. Переверните шприц наконечником вниз и введите еще 5-10 мл препарата в зонд. Повторите данную операцию, пока шприц не опустеет.

7. В случае остатка части препарата в виде осадка в шприце заполните шприц 25 мл воды и 5 мл воздуха и повторите операции, описанные в пункте 5.
Таблеткаларды тұтас, сұйықтықпен іше отырып жұту керек. Таблеткаларды шайнауға немесе ұсақтауға болмайды.

Жұтудан қиналатын емделушілер газдалмаған жарты стақан суда ерітілген таблетка қабылдауына болады. Ішекте еритін жабындысы еріп бүлінуі мүмкіндігінен басқа сұйықтық пайдалануға болмайды. Таблеткалар ерігенше араластырыңыз, содан кейін пеллет жүзіндісін дереу немесе 30 минут ішінде ішіп қою керек. Содан кейін стақанды қайтадан жартылай толтырып ішу керек. Пеллеттерді ұсақтауға немесе шайнауға болмайды.

Жұта алмайтын емделушілер үшін таблеткаларды газдалмаған суда еріту керек және асқазан зонды арқылы енгізеді. Таңдалған еккіш және зондтың сәйкестігін тиісті түрде тексеру маңызды.

Ересектер және 12 жастан асқан жасөспірімдер.

Гастро-эзофагеальді рефлюксті ауру (ГЭРА)
4 апта бойына 40 мг эзомепразол тәулігіне бір рет. Симптомдары сақталған немесе эзофагиті емделмеген емделушілерге қосымша 4 апталық ем ұсынылады.

Эрозиялық рефлюкс-эзофагит жазыла бастағаннан кейін рецидивті болдырмас үшін ұзақ демеуші ем
20 мг эзомепразол тәулігіне бір рет.

Гастроэзофагеальді рефлюкстік ауруды симптоматикалық емдеу
Эзофагиті жоқ емделушілер үшін доза тәулігіне бір рет 20 мг эзомепразолды құрайды. Емнің төрт аптасынан кейін симптомдар жойылмаса, емделушілер қосымша зерттеуді өтуі тиіс. Ауру симптомдарын жойғаннан кейін препарат қабылдаудың «қажет бойынша» режиміне өтуге болады, яғни симптомдары жаңғырғанда 20 мг Промекс тәулігіне бір рет қолданады. ҚҚСП ем қабылдайтын және асқазан және он екі елі ішек ойық жарасы даму қаупі бар топқа кіретін емделушілерге «қажет бойынша» режимінде емделуге болмайды.

Ересектер

Біріктірілген ем құрамында Helicobacter pylori эрадикациясы үшін және
Helicobacter pylori туындаған ойық жараны емдеу үшін, Helicobacter pylori ойық жарасынан туындаған асқазан және он екі елі ішек ойық жарасы рецидивін болдырмау үшін: 20 мг Промекс, 1 г амоксициллин және 500 мг кларитромицин, 7 күн бойына тәулігіне екі рет.

ҚҚСД ұзақ қабылдаушы емделушілер
ҚҚСД қолданудан туындаған асқазан ойық жарасын емдеу үшін әдеттегі доза тәулігіне бір рет 20 мг Промекс құрайды. Емдеу ұзақтығы 4-8 аптаны құрайды. ҚҚСД қолданудан туындаған асқазан және он екі елі ішек ойық жарасының алдын алу үшін емдеу қауіп тобындағы емделушілерде доза 20 мг құрайды және тәулігіне бір рет қабылданады.

Золлингер-Эллисон синдромын емдеу
Ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне екі рет 40 мг Промекс құрайды. Дозалау жеке-дара түзетілуі тиіс, ал ем ұзақтығы клиникалық картинасына қарай анықталады. Қолда бар клиникалық деректерді негізге ала отырып, емделушілердің көбі тәулігіне 80-160 мг Промекс шегіндегі дозалармен бақылануына болады. 80 мг астам дозада дозаланғанда дозаны бөліп және тәулігіне екі рет қабылдау керек.

Бүйрек функциясы бұзылуы
Бүйрек функциясы бұзылуы бар емделушілерге доза түзету талап етілмейді.Тәжірибе шектеулілігі салдарынан, ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілер емді сақтықпен қабылдауы тиіс.

Бауыр функциясы бұзылуы
Жеңіл және орташа бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерге доза түзету талап етілмейді. Ауыр бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде ең жоғары доза 20 мг эзомепразолдан артпауы тиіс.

Егде емделушілер
Бұл жастағы топ емделушілеріне доза түзету талап етілмейді.

Препаратты назогастральді зонд арқылы енгізу

1. Таблетканы еккішке салыңыз және еккішке 25 мл су және шамамен 5 мл ауа толтырыңыз. Кейбір зондтар үшін зондтың таблетка түйіршіктерімен ластанбауы үшін препаратты 50 мл ішетін сумен сұйылту талап етілуі мүмкін.

2. Таблетка еруі үшін шамамен екі минут бойына еккіш ішіндегісін шайқаңыз.

3. Еккішті ұштығын жоғары қаратып ұстаңыз және ұштығы ластанбағандығына көз жеткізіңіз.

4. Еккішті жоғары қаратқан бағытта ұстап тұруды жалғастырыңыз және оның ұштығын зондқа енгізіңіз.

5. Еккішті сілкіңіз және оны ұштығын төмен қаратып аударыңыз. 5-10 мл ерітілген препаратты зондқа дереу енгізіңіз. Енгізгеннен кейін еккішті бұрынғы күйіне келтіріңіз және шайқаңыз (ұштық ластануын болдырмау үшін еккішті ұштығын жоғары қаратып ұстайды).

6. Еккішті ұштығын төмен қаратып аударыңыз және тағы 5-10 мл препаратты зондқа енгізіңіз. Еккіш босағанша осындай операцияны қайталай беріңіз.

7. Еккіште шөгінді түрінде препарат бөлігі қалып қалған жағдайда еккішке 25 мл су және 5 мл ауа толтырыңыз және 5 тармақта сипатталған операцияны қайталаңыз.

Взаимодействие с лекарствами

Влияние эзомепразола на фармакокинетику других препаратов

Лекарственные препараты с pH-зависимой абсорбцией

Снижение желудочной кислотности в ходе лечения эзомепразолом и другими ППИ может уменьшить абсорбцию лекарственных препаратов с pH-зависимой абсорбцией. Как и с другими лекарственными препаратами, снижающими кислотность желудка, абсорбция таких препаратов, как кетоконазол, итраконазол и эрлотиниб может снижаться. В то же время при совместном приеме эзомепразола с дигоксином, концентрация последнего может увеличиваться. Поэтому, следует соблюдать осторожность, когда эзомепразол назначается пожилым пациентам в высоких дозах. Необходимо усилить терапевтический мониторинг дигоксина.

Увеличение желудочного pH в ходе лечения омепразолом может изменить адсорбцию ингибиторов протеазы. Другие возможные механизмы взаимодействия происходят через ингибирование CYP2C19. Сообщалось о снижении сывороточных уровней атазанавира и нелфинавира, когда те принимались вместе с омепразолом, поэтому их сопутствующее применение не рекомендуется. Сопутствующее применение омепразола (40 мг, два раза в сутки) с атазанавиром, 300 мг/ритонавиром 100 мг взрослыми добровольцами приводило к значительному снижению экспозиции атазанавира (примерно 75% снижение AUC, Cмакс и Cмин). Увеличение дозы атазанавира до 400 мг не компенсирует воздействие омепразола на экспозицию атазанавира. Сопутствующее применение омепразола (20 мг, ежедневно) с атазанавиром 400 мг/ритонавиром 100 мг здоровыми добровольцами приводило к примерно 30% снижению экспозиции атазанавира по сравнению с экспозицией, наблюдавшейся с атазанавиром, 300 мг/ритонавиром, 100 мг, ежедневно, без омепразола, 20 мг, ежедневно. Сопутствующее применение омепразола (40 мг, ежедневно) снижает средние показатели AUC, Cмакс и Cмин нелфинавира на 36-39%, а средние показатели AUC, Cмакс и Cмин фармакологически активного метаболита М8 снижались на 75-92%. Было отмечено увеличение сывороточных уровней саквинавира (в комбинации с ритонавиром), в ходе сопутствующей терапии омепразолом (40 мг, ежедневно). Терапия омепразолом (20 мг, ежедневно) не оказывало влияния на экспозицию дарунавира (в комбинации с ритонавиром) и ампренавира (в комбинации с ритонавиром). Лечение омепразолом (20 мг, ежедневно) не влияло на экспозицию ампренавира (в комбинации с ритонавиром или без него). Терапия омепразолом (40 мг, ежедневно) не влияла на экспозицию лопинавира (с сопутствующим ритонавиром). Ввиду схожих фармакодинамических эффектов омепразола и эзомепразола, сопутствующее применение эзомепразола и атазанавира не рекомендуется, а сопутствующее применение эзомепразола и нелфинавира противопоказано.

Лекарственные препараты, метаболизируемые через CYP2C19

Эзомепразол ингибирует CYP2C1 - основной фермент, участвующий в его метаболизме. Таким образом, совместное применение эзомепразола с другими препаратами, в метаболизме которых принимает участие CYP2C19 (диазепам, цитолопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин и др.), плазменные концентрации этих лекарственных препаратов могут увеличиваться, поэтому может потребоваться снижение дозы. Это особенно следует учитывать при назначении Промекса в режиме «по необходимости». При совместном приеме 30 мг эзомепразола и диазепама, который является субстратом цитохрома CYP2C19, отмечается снижение клиренса диазепама на 45%.

Сопутствующее применение 40 мг эзомепразола приводит к 13% увеличению минимальных плазменных уровней фенитоина у пациентов с эпилепсией. В связи с этим рекомендуется контролировать концентрации фенитоина в плазме в начале лечения эзомепразолом и при его отмене.

Омепразол увеличивал, Cмакс и AUCτ вориконазола (субстрат CYP2C19) на 15% и 41%, соответственно.

Сопутствующее применение 40 мг эзомепразола пациентами на варфарине в одном исследовании показало, что время коагуляции было в приемлемом диапазоне. Тем не менее, послерегистрационный опыт продемонстрировал отдельные случаи клинически значимого увеличения МНО в ходе сопутствующей терапии. При инициации и завершении сопутствующей терапии эзомепразолом в ходе лечения варфарином или другими производными кумарина рекомендуется мониторинг.

Омепразол и эзомепразол действуют как ингибиторы CYP2C19. Омепразол, принимавшийся в дозе 40 мг здоровыми добровольцами в одном перекрестном исследовании, увеличивал показатели Cмакс и AUC цилостазола на 18% и 26%, соответственно, а одного из его активных метаболитов – на 29% и 69%, соответственно.

У здоровых добровольцев, сопутствующее применение 40 мг эзомепразола приводило к 32% увеличению площади под кривой плазменной концентрации и времени (AUC) и 31% удлинению периода полувыведения (t1/2), но значительного увеличения пиковых плазменных уровней цисаприда отмечено не было. Немного удлиненные интервалы QT, наблюдавшиеся после применения одного цисаприда, далее не удлинялись, когда цисаприд давался в комбинации с эзомепразолом.

Было продемонстрировано, что эзомепразол не оказывает клинически значимого воздействия на фармакокинетические свойства амоксициллина или хинидина.

В краткосрочных исследованиях, оценивавших сопутствующее применение эзомепразола и напроксена или рофекоксиба, каких-либо релевантных фармакокинетических взаимодействий отмечено не было.

В одном перекрестном клиническом исследовании, клопидогрель (ударная доза 300 мг с последующей дозой 75 мг/сутки) в виде монотерапии и с омепразолом (800 мг одновременно с клопидогрелем) принимался в течение 5 дней. Экспозиция активного метаболита клопидогреля снизилась на 46% (День 1) и 42% (День 5), когда клопидогрель и омепразол принимались одновременно. В другом исследовании было продемонстрировано, что применение клопидогреля и омепразола в разное время не предотвращает их взаимодействия, которое наверняка вызывается ингибиторным эффектом омепразола на CYP2C19. Противоречивые данные по клиническим осложнениям этого фармакокинетического и фармакодинамического взаимодействия были получены из других обсервационных и клинических исследований.

Неизвестный механизм

Было отмечено, что уровни метотрексата увеличиваются у некоторых пациентов при сопутствующем его применении с ИПП. Может потребоваться отмена эзомепразола при высокодозной терапии метотрексатом.

Воздействие других лекарственных препаратов на фармакокинетические свойства эзомепразола.

Эзомепразол метаболизируется CYP2C19 и CYP3A4. Сопутствующее применение эзомепразола и такого ингибитора CYP3A4, как кларитромицин (500 мг, два раза в сутки), приводит к удваиванию экспозиции (AUC) эзомепразола. Сопутствующее применение эзомепразола и комбинированного ингибитора CYP2C19 и CYP3A4 может приводить к увеличению экспозиции эзомепразола более чем в два раза. Вориконазол (ингибитор CYP2C19 и CYP3A4) увеличил AUCτ на 280%. В подобных ситуациях коррекции дозы эзомепразола обычно не требуется. Тем не менее, возможность коррекции дозы следует учитывать у пациентов с тяжелой печеночной недостаточностью и при долгосрочном лечении.

Препараты, индуцирующие CYP2C19 или CYP3A4 (или оба цитохрома) (рифампицин и зверобой), могут привести к увеличению сывороточных уровней эзомепразола посредством увеличения его метаболизма.
Эзомепразолдың басқа препараттардың фармакокинетикасына әсері

pH- тәуелді сіңетін дәрілік препараттар

Эзомепразолмен және басқа ПСТ ем барысында асқазан қышқылдығы төмендеуі pH- тәуелді сіңетін дәрілік препараттар сіңуін төмендетуі мүмкін. Асқазан қышқылдығы төмендететін басқа да дәрілік препараттар сияқты, кетоконазол, итраконазол және эрлотиниб сияқты осындай препараттардың сіңуі төмендеуі мүмкін. Сонымен бірге эзомепразолды дигоксинмен бірге қабылдағанда соңғысының концентрациясы артуы мүмкін. Сондықтан эзомепразолды егде емделушілерге жоғары дозаларда тағайындалғанда сақ болу керек. Дигоксиннің емдік мониторингін күшейту керек.

Омепразолмен ем барысында асқазан pH артуы протеаза тежегіштерінің адсорбциясын өзгертуі мүмкін. Өзара әрекеттесудің басқа болжамды механизмдері CYP2C19 тежеу арқылы жүреді. Атазанавир мен нелфинавирді омепразолмен бірге қолданғанда олардың сарысулық деңгейі төмендегені туралы хабарланған, сондықтан оларды бірге қолдану ұсынылмайды. Омепразолды (40 мг, тәулігіне екі рет) ересек еріктілерде 300 мг атазанавирмен/100 мг ритонавирмен бірге қолдану атазанавир экспозициясының (AUC, Cмакс және Cмин шамамен 75% төмендеген) елеулі төмендеуіне алып келді. Атазанавир дозасын 400 мг дейін ұлғайту омепразолдың атазанавир экспозициясына әсерін компенсацияламайды.

Омепразолды (20 мг, күнделікті) 400 мг атазанавирмен / 100 мг ритонавирмен дені сау еріктілерде бірге қолдану 300 мг атазанавирмен/100 мг ритонавирмен, күнделікті, 20 мг омепразолсыз, күнделікті қолдануда бақыланатын экспозициясымен салыстырғандағы атазанавир экспозициясының шамамен 30%-ға төмендеуіне алып келді.

Омепразолды (40 мг, күнделікті) бірге қолдану нелфинавирдің AUC, Cмакс және Cмин орташа көрсеткіштерін 36-39%-ға төмендетеді, ал фармакологиялық белсенді метаболиті М8 AUC, Cмакс және Cмин орташа көрсеткіштері 75-92% ға төмендеген. Омепразолмен бірге жүретін ем барысында (40 мг, күнделікті) саквинавирдің (ритонавирмен біріктірілімде) сарысулық деңгейінің артқаны анықталды. Омепразолмен ем (20 мг, күнделікті) дарунавир (ритонавирмен біріктірілімде) және ампренавир (ритонавирмен біріктірілімде) экспозициясына әсер етпеді. Омепразолмен ем (20 мг, күнделікті) ампренавир (ритонавирмен біріктірілімде немесе онсыз) экспозициясына әсер етпеді. Омепразолмен ем (40 мг, күнделікті) лопинавир (ритонавирмен бірге жүретін) экспозициясына әсер етпеді. Омепразол және эзомепразолдың фармакодинамикалық әсерінің ұқсастығына байланысты эзомепразол және атазанавирді бірге қолдану ұсынылмайды, эзомепразол мен нелфинавирді бірге қолдануға болмайды.

CYP2C19 арқылы метаболизденетін дәрілік препараттар

Эзомепразол оның метаболизміне қатысатын негізгі ферментті - CYP2C1 тежейді. Осылайша, эзомепразолды метаболизміне CYP2C19 (диазепам, цитолопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин және т.б.) қатысатын басқа препараттармен бірге қолданғанда бұл дәрілік препараттардың плазмалық концентрациялары артуы мүмкін, сондықтан доза төмендету талап етілуі мүмкін. Бұны әсіресе Промексті «қажеттілік бойынша» тағайындағанда ескеру керек. 30 мг эзомепразол және CYP2C19 цитохромы субстраты болып табылатын диазепамды бірге қабылдағанда диазепам клиренсінің 45%-ға төмендегені анықталды.

40 мг эзомепразолды бірге қолдану эпилепсиясы бар емделушілерде фенитоиннің ең төменгі плазмалық деңгейінің 13%-ға ұлғаюына алып келеді. Осыған байланысты эзомепразолмен ем басында немесе оны тоқтатқанда фенитоиннің плазмадағы концентрациясын бақылау ұсынылады.

Омепразол вориконазолдың (CYP2C19 субстраты) Cмакс және AUCτ тиісінше 15% және 41%-ға ұлғайтқан.

40 мг эзомепразолды емделушілердің варфаринде бірге қолдануы бір зерттеулерде коагуляция уақытының сыйымды диапазонда болғанын көрсетті. Дегенмен тіркеуден кейінгі тәжірибе қатарлас ем барысында ХҚҚ клиникалық елеулі артуының жеке дара жағдайларын көрсетті.

Эзомепразолмен қатарлас емді бастауда және аяқтауда варфаринмен немесе басқа кумарин туындыларымен ем барысында мониторинг ұсынылады.

Омепразол және эзомепразол CYP2C19 тежегіштері ретінде әсер етеді. Айқаспалы бір зерттеуде дені сау еріктілерде 40 мг доза қабылданған омепразол цилостазолдың Cмакс және AUC көрсеткіштерін тиісінше 18% және 26%-ға, ал оның белсенді метаболиттерінің біреуін тиісінше 29% және 69% ұлғайтқан.

Дені сау еріктілерде 40 мг эзомепразолды бірге қолдану плазмалық концентрациясының қисық астындағы ауданының және уақытының (AUC) 32%-ға артуына және жартылай шығарылуының (t1/2) 31%-ға ұзаруына алып келді, бірақ цисапридтің плазмалық деңгейінің шыңдық елеулі артуы анықталмаған.

Цисапридтің өзін ғана қолданудан кейін бақыланған QT аралығының аздап ұзаруы цисапридті эзомепразолмен біріктірілімде бергенде одан әрі ұзармаған.

Эзомепразолдың амоксициллин немесе хинидиннің фармакокинетикалық қасиеттеріне клиникалық елеулі әсер етпейтінін көрсетті.

Эзомепразол мен напроксенді немесе рофекоксибтің бірге қолдануын бағалаған қысқа мерзімдік зерттеулерде қандай да бір релевантты фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер анықталмаған.

Бір айқаспалы клиникалық зерттеулерде, клопидогрель (екпінді дозасы 300 мг соңынан тәулігіне 75 мг) монотерапия түрінде және омепразолмен (800 мг клопидогрелмен бір уақытта) 5 күн бойына қолданылды. Клопидогрель мен омепразол бір мезгілде қабылданғанда клопидогрелдің белсенді метаболитінің экспозициясы 46%-ға (1 Күн) және 42%-ға төмендеген (5 Күн). Басқа зерттеулерде клопидогрел мен омепразолды әр түрлі уақытта қабылдау олардың өзара әрекеттесулеріне бөгет бола алмайтынын көрсеткен, бұл омепразолдың CYP2C19 тежегіш әсерінен туындауы ықтимал. Бұл фармакокинетикалық және фармакодинамикалық өзара әрекеттесулерінің клиникалық асқынуларының қарама-қайшы деректері басқа обсервациялық және клиникалық зерттеулерден алынған.

Механизмі белгісіз

Кейбір емделушілерде оны ПСТ бірге қолданғанда метотрексат деңгейінің ұлғаюы анықталды. Метотрексатпен жоғары дозада емдегенде эзомепразолды тоқтату талап етілуі мүмкін.

Басқа дәрілік препараттардың эзомепразолдың фармакокинетикалық қасиеттеріне әсері.

Эзомепразол CYP2C19 және CYP3A4 метаболизденеді. Эзомепразолды және кларитромицин (500 мг, тәулігіне екі рет) сияқты CYP3A4 тежегішін бірге қолдану эзомепразол экспозициясының (AUC) екі еселенуіне алып келеді. Эзомепразолды және CYP2C19 және CYP3A4 біріктірілген тежегіштерін бірге қолдану эзомепразол экспозициясының екі еседен астамға ұлғаюына алып келуі мүмкін. Вориконазол (CYP2C19 және CYP3A4 тежегіштері) AUCτ - 280%-ға ұлғайтты. Бұндай жағдайларда әдетте эзомепразол дозасын түзету талап етілмейді. Дегенмен, доза түзету мүмкіндігін бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде немесе ұзақ мерзімді емдеуде ескеру керек.

CYP2C19 немесе CYP3A4 (немесе цитохромның екеуі де) (рифампицин және шайқурай) индукциялайтын препараттар, оның метаболизмін ұлғайту арқылы эзомепразолдың сарысулық деңгейінің артуына алып келуі мүмкін.

Передозировка промексом в таблетках

Симптомы: усиление симптомов побочных эффектов.

Лечение: симптоматическое. Специфические антидоты неизвестны. Эзомепразол связывается с белками плазмы крови, поэтому диализ малоэффективен.
Симптомдары: жағымсыз әсерлер симптомдарының күшеюі.

Емі: симптоматикалық. Спецификалық у қайтарғысы белгісіз. Эзомепразол қан плазмасындағы ақуыздармен байланысады, сондықтан диализдің тиімділігі аз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Абсорбция и распределение

Эзомепразол лабилен в кислотной среде и принимается перорально в виде покрытых энтеросолюбильной оболочкой гранул. Конверсия в R-изомер in vitro незначительная. Абсорбция эзомепразола быстрая, пиковые плазменные концентрации достигаются примерно через 1-2 часа после дозы. Абсолютная биодоступность составляет 64% после разовой дозы в 40 мг и увеличивается до 89% после повторного применения один раз в сутки. Для 20 мг эзомепразола соответствующие значения составляют 50% и 68%, соответственно. Очевидный объем распределения в равновесном состоянии у здоровых субъектов составляет примерно 0,22 л/кг массы тела. Эзомепразол на 97% связывается с белком плазмы.

Прием пищи откладывает и снижает абсорбцию эзомепразола, хотя это не оказывает значительного влияния на эффекты эзомепразола на кислотность желудка.

Метаболизм и экскреция

Эзомепразол полностью метаболизируется системой цитохрома Р450 (CYP). Большая часть метаболизма эзомепразола зависит от полиморфного цитохрома CYP2C19, отвечающего за образование гидрокси- и десметил метаболитов эзомепразола. Оставшаяся часть зависит от другой специфической изоформы, CYP3A4, отвечающей за образование эзомепразола сульфона, основного метаболита в плазме.

Представленные ниже параметры отображают в основном фармакокинетику у лиц с активным ферментом CYP2C19 (пациенты с активным метаболизмом).

Общий плазменный клиренс составляет примерно 17 л/ч после разовой дозы и примерно 9 л/ч после повторного применения. Период полувыведения из плазмы составляет примерно 1,3 часа при систематическом приеме один раз в сутки. Фармакокинетические свойства эзомепразола исследовались в дозах до 40 мг, два раза в сутки. Показатель площади под кривой (AUC) увеличивался при повторном применении эзомепразола. Это увеличение является дозозависимым и приводит к более чем дозо-пропорциональному увеличению AUC после повторного применения. Эта временная дозозависимость обуславливается снижением пресистемного метаболизма и системного клиренса, вероятно вызванного ингибированием фермента CYP2C19 эзомепразолом и/или его сульфонным метаболитом.

Основные метаболиты эзомепразола не влияют на секрецию желудочной кислоты. Почти 80% пероральной дозы эзомепразола выводится из организма как метаболиты с мочой, а оставшаяся часть – с калом. Менее 1% исходного лекарственного средства обнаруживается в моче.

Особые группы пациентов

Приблизительно у 2,9±1,5% населения снижена активность изофермента CYP2C19. У таких пациентов метаболизм эзомепразола, в основном, осуществляется в результате действия CYP3A4. При систематическом приеме 40 мг эзомепразола однократно в сутки среднее значение АUС на 100% превышает значение этого параметра у пациентов с повышенной активностью изофермента CYP2C19. Средние значения максимальных концентраций в плазме у пациентов со сниженной активностью изофермента повышены приблизительно на 60%. Указанные особенности не влияют на дозу и способ применения эзомепразола.

Метаболизм эзомепразола у пожилых субъектов (71-80 лет) меняется незначительно.

После однократного приема 40 мг эзомепразола, средний показатель AUC примерно на 30% выше у женщин, чем у мужчин. При повторном применении препарата один раз в сутки гендерной разницы не наблюдается. Эти результаты не влияют на позологию эзомепразола.

Метаболизм эзомепразола у пациентов с легкой и умеренной дисфункцией печени может быть нарушен. У пациентов с тяжелой дисфункцией печени скорость метаболизма снижена, что приводит к увеличению значения АUС для эзомепразола в 2 раза. Таким образом, пациентам с тяжелой печеночной недостаточностью максимальную дозу в 20 мг превышать нельзя. Эзомепразол или его основные метаболиты не демонстрируют тенденции к аккумуляции при дозировке один раз в сутки.

Исследований на пациентах со сниженной функцией почек не проводилось. Поскольку почки отвечают за выведение метаболитов эзомепразола, но не за выведение исходного лекарственного средства, можно полагать, что метаболизм эзомепразола у пациентов с почечной недостаточностью не изменяется.

Дети

Подростки в возрасте 12-18 лет:
После повторного применения эзомепразола в дозах 20 мг и 40 мг, общая экспозиция (AUC) и время до достижения максимальной плазменной концентрации (tмакс) у 12-18-летних подростков была такой же, что и у взрослых для обеих доз эзомепразола.
Сіңірілуі және таралуы

Эзомепразол қышқыл ортада тұрақсыз және энтеросолюбильдік қабықпен қапталған түйіршік түрінде пероральді қабылданады. R-изомерде конверсиясы in vitro елеусіз. Эзомепразолдың абсорбциясы тез, шыңдық плазмалық концентрациясына дозасынан кейін шамамен 1-2 сағаттан соң жетеді. Бір реттік 40 мг дозадан кейінгі абсолюттік биожетімділігі 64% құрайды және тәулігіне бір рет қайта қолданғаннан кейін 89%-ға дейін ұлғаяды. 20 мг эзомепразол үшін сәйкес келетін мән тиісінше 50% және 68% құрайды. Дені сау субъектілердегі тепе теңдік жағдайында айқын көрінетін таралу көлемі шамамен дене салмағына 0,22 л/кг құрайды. Эзомепразол плазма ақуыздарымен 97% байланысады.

Бұл эзомепразолдың асқазан қышқылдығына әсеріне елеулі әсер етпесе де, тамақ ішу эзомепразол абсорбциясын кейінге қалдырады және төмендетеді.

Метаболизм және экскрециялануы

Эзомепразол Р450 (CYP) цитохром жүйесімен толық метаболизденеді. Эзомепразол метаболизмінің үлкен бөлігі эзомепразолдың гидрокси- және десметил метаболиттері түзілуіне жауап беретін полиморфты CYP2C19 цитохромына тәуелді. Қалған бөлігі CYP3A4 басқа арнайы изоформасына тәуелді, ол эзомепразолдың плазмадағы негізгі метаболиті сульфон түзілуіне жауап береді.

Төменде келтірілген параметрлер негізінен CYP2C19 ферменті белсенді (метаболизмі белсенді емделушілер) адамдардағы фармакокинетикасын бейнелейді.

Жалпы плазмалық клиренсі бір реттік дозадан кейін шамамен 17 л/сағат және қайта қолданудан кейін шамамен 9 л/сағат құрайды. Тәулігіне бір рет жүйелі түрде қабылдағанда плазмадан жартылай шығарылу кезеңі шамамен 1,3 сағат құрайды. Эзомепразолдың фармакокинетикалық қасиеттері тәулігіне екі рет, 40 мг дейінгі дозада зерттелді. Эзомепразолды қайта қолданғанда қисық астындағы аудан (AUC) көрсеткіштері ұлғайды. Бұл ұлғаю дозаға тәуелді және қайта қолданғаннан кейін AUC дозаға пропорционалдыдан астамға артуына алып келеді. Бұл уақытша дозаға тәуелділігі CYP2C19 ферментінің эзомепразолмен немесе оның сульфонды метаболитімен тежелуінен туындауы ықтимал жүйеалдылық метаболизм және жүйелік клиренс төмендеуімен шартталған.

Эзомепразолдың негізгі метаболиттері асқазан қышқылы секрециясына әсер етпейді. Эзомепразолдың пероральді дозасының 80% дерлігі организмнен несеппен метаболит ретінде, ал қалған бөлігі – нәжіспен шығарылады. Бастапқы дәрілік заттың 1% азы несепте анықталады.

Емделушілердің ерекше тобы

Тұрғын халықтың 2,9±1,5%-ға жуығында CYP2C19 изоферментінің белсенділігі төмендеген. Бұндай емделушілерде эзомепразол метаболизмі негізінен CYP3A4 әсері нәтижесінде жүзеге асады. Эзомепразолды тәулігіне бір рет 40 мг жүйелі қабылдағанда АUС орташа мәні CYP2C19 изоферментінің белсенділігі жоғары емделушілерде осы параметрдің мәні 100%-ға артады. Изофермент белсенділігі төмен емделушілерде плазмадағы ең жоғары концентрациясының орташа мәні шамамен 60%-ға арттырылған. Көрсетілген ерекшеліктер эзомепразолдың дозасына және қолдану тәсіліне әсер етпейді.

Егде жастағы субъектілердің (71-80 жас) эзомепразол метаболизмі елеусіз өзгереді.

40 мг эзомепразолды бір рет қабылдағаннан кейін AUC орташа көрсеткіші еркектерге қарағанда әйелдерде шамамен 30%-ға жоғары. Препаратты тәулігіне бір рет қайталап қолданғанда гендерлік айырмашылық байқалмады. Бұл нәтижелер эзомепразолдың позологиясына әсер етпейді.

Бауырдың жеңіл және орташа дисфункциясы бар емделушілерде эзомепразол метаболизмі бұзылуы мүмкін. Бауырдың ауыр дисфункциясы бар емделушілерде метаболизм жылдамдығы төмендеген, бұл эзомепразолдың АUС мәні 2 есе артуына алып келеді. Осылайша, бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерге 20 мг ең жоғары дозаны арттыруға болмайды. Эзомепразол немесе оның негізгі метаболиттері тәулігіне бір рет дозалағанда аккумуляцияға тенденциясы барын көрсетпеген.

Бүйрек функциясы төмендеуі бар емделушілерде зерттеу жүргізілмеген. Бүйрек бастапқы дәрілік заттың шығарылуына емес, эзомепразол метаболиттерінің шығарылуына жауап беретіндіктен бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде эзомепразол метаболизмі өзгермейді деп болжау мүмкіндігі бар.

Балалар

12-18 жас арасындағы жасөспірімдік жаста:
Эзомепразолды 20 мг және 40 мг дозаларында қайталап қолданғаннан кейін 12-18 жастағы жасөспірімдердегі жалпы экспозиция (AUC) және плазмадағы ең жоғары концентрациясына (tмакс) жету уақыты ересектердегі эзомепразолдың екі дозасындағыдай болды.

Фармакодинамика

Эзомепразол является S-изомером омепразола и снижает секрецию желудочной кислоты посредством специфического целевого механизма действия. Это специфический ингибитор кислотного насоса в париетальной клетке. R- и S-изомеры омепразола обладают схожим фармакодинамическим действием.

Механизм действия

Эзомепразол является слабым основанием, которое накапливается и конвертируется в активную форму в кислотной среде секреторных канальцев в париетальной клетке, и ингибирует фермент Н+К+-АТФ-азу – протонный насос, а так же базальную и стимулированную секрецию кислоты.

После перорального применения 20 мг и 40 мг эзомепрозола, эффект проявляется в течение одного часа. После повторного применения 20 мг эзомепразола один раз в сутки в течение пяти дней, пиковая секреция кислоты после стимулирования пентагастрина снижалась на 90%, что было продемонстрировано соответствующим измерением через 6-7 часов после дозировки на 5-ый день.

Через пять дней пероральной дозировки 20 мг и 40 мг эзомепразола, внутрижелудочный pH > 4 поддерживался в среднем 13 и 17 часов, соответственно и более 24 часов у пациентов с симптоматической ГЭРБ. Пропорция пациентов с поддерживающимся внутрижелудочным pH > 4 в течение не менее 8, 12 и 16 часов для 20 мг эзомепразола составила 76%, 54% и 24%, соответственно. Такие же пропорции для 40 мг эзомепразола составили 97%, 92% и 56%, соответственно.

Используя AUC в качестве суррогатного параметра плазменной концентрации, было продемонстрировано соотношение между ингибированием кислотной секреции и экспозицией.

Терапевтические эффекты ингибирования секреции кислоты

Излечение рефлюкс-эзофагита 40 мг эзомепразола происходит примерно у 78% пациентов через четыре недели, и у 93% пациентов через восемь недель.

Однонедельное лечение эзомепразолом (20 мг, два раза в сутки) и соответствующими антибиотиками приводит к успешной эрадикации H. pylori примерно у 90% пациентов.

После эрадикационного однонедельного лечения нет необходимости в последующей монотерапии антисекреторными препаратами для эффективного лечения язвы и исчезновения симптомов при неосложненной язве желудка и двенадцатиперстной кишки.

Желудочная кислотность, уменьшенная любыми путями, включая ингибиторы протонного насоса, увеличивает число бактерий, обычно присутствующих в ЖКТ. Лечение ингибиторами протонного насоса может привести к незначительному увеличению риска желудочно-кишечных инфекций, вызванных Salmonella и Campylobacter, а у госпитализированных пациентов, возможно так же вызванных Clostridium difficile.
Эзомепразол омепразолдың S-изомері болып табылады және спецификалық мақсатты әсер ету механизмі арқылы асқазан қышқылы секрециясын төмендетеді. Бұл париетальді жасушадағы қышқыл сорғысының спецификалық тежегіші. Омепразолдың R- және S-изомерлерінің осыған ұқсас фармакодинамикалық әсері бар.

Әсер ету механизмі

Эзомепразол париетальді жасушада секреторлық өзекшелердің қышқыл ортасында белсенді түрге конвертацияланатын және жинақталатын әлсіз негіз болып табылады және протондық сорғы Н+К+-АТФ-азу - ферментін, ал сондай-ақ қышқылдың базальді және стимулацияланған секрециясын тежейді.

20 мг және 40 мг эзомепрозолды пероральді қолданғаннан кейін әсері бір сағат ішінде білінеді. 20 мг эзомепразолды бес күн ішінде тәулігіне бір рет қайта қолданғаннан кейін пентагастрин стимулацияланғаннан кейін қышқылдың шыңдық секрециясы 90%-ға төмендеген, бұл 5-ші күні дозалағаннан кейін 6-7 сағаттан кейін тиісті өлшеммен көрсетілген.

Бес күн 20 мг және 40 мг эзомепразолды пероральді дозалаудан кейін асқазанішілік pH > 4 орташа 13 және 17 сағат, тиісінше және ГЭРА симптоматикасы бар емделушілерде 24 сағаттан астам демеп ұсталды. 20 мг эзомепразол үшін 8, 12 және 16 сағаттан кем емес уақыт бойына демелетін асқазанішілік pH > 4 емделушілер пропорциясы тиісінше 76%, 54% және 24% құрады. Дәл сондай пропорциялар 40 мг эзомепразол үшін тиісінше 97%, 92% және 56% құрады.

Плазмалық концентрацияның суррогаттық параметрі ретінде AUC пайдалан отырып, қышқыл секрециясын тежеу мен экспозициясы арасындағы арақатынас көрсетілді.

Қышқыл секрециясын тежеудің емдік тиімділіктері

Рефлюкс-эзофагитті 40 мг эзомепразолмен емдеу емделушілердің шамамен 78%-да төрт аптадан кейін, және емделушілердің 93%-да сегіз аптадан кейін жүреді.

Эзомепразолмен (20 мг, тәулігіне екі рет) және антибиотиктермен тиісінше бір апталық емдеу емделушілердің шамамен 90%-да H. pylori дұрыс эрадикациясына алып келеді.

Эрадикациялық бір апталық емнен кейін ойық жараны және асқынбаған асқазан мен он екі елі ішектің ойық жарасындағы симптомдар жойылуын тиімді емдеу үшін соңынан антисекреторлық препараттармен монотерапия жасаудың қажеттілігі жоқ.

Протондық сорғы тежегіштерін қоса, кез келген жолмен азайтылған асқазан қышқылдығы әдетте АІЖ болатын бактериялар санын ұлғайтады. Протондық сорғы тежегіштерімен емдеу Salmonella және Campylobacter туындаған, ал ауруханаға жатқызылған емделушілерде сондай-ақ Clostridium difficile туындаған асқазан-ішек жұқпасы қаупінің елеусіз артуына алып келуі мүмкін.

Упаковка и форма выпуска

По 7 таблеток упаковывают в контурную ячейковую упаковку Al/Al. По 2 или 4 контурных ячейковых упаковки вместе с инструкцией по медицинскому применению на русском и государственном языках помещают в картонную пачку.
Пішінді ұяшықты қаптамада Al/Al 7 таблеткадан қаптайды. 2 немесе 4 пішінді ұяшықты қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.